Het delen van mijn verhaal lucht op.
Jarenlang heb ik alles vooral voor mezelf gehouden, alsof onze zorgen en onze pijn te privé waren om met de buitenwereld te delen. Alsof niemand daar iets mee te maken had. Het voelde veiliger om het bij onszelf te houden, want ja, zo had ik dat ook van huis uit meegekregen.
Opgroeien met ‘niet praten’
Ik ben opgegroeid in een gezin waarin verdriet en pijn niet echt een plek hadden. Problemen werden niet uitgesproken, maar eerder weggestopt. In de doofpot, want dat was de manier om ermee om te gaan: vooral niets laten merken, doorgaan en vooral niet te veel stilstaan bij wat er gevoeld werd. Gevoelens bespreken of laten zien, dat deed je gewoon niet. Ik neem het mijn ouders niet kwalijk, want ik weet dat zij het ook niet anders hebben geleerd. Misschien hadden ze wel gewild dat het anders kon, maar ze wisten simpelweg niet hoe.
En toch heeft het zijn sporen nagelaten, want ik nam die overtuiging mee in mijn eigen leven: niet praten, niet delen, maar dragen en doorgaan.
Wat er veranderde
Gelukkig is dat veranderd. Ik ben daarin veranderd. Steeds vaker durf ik mijn verhaal wél te delen, hoe confronterend of kwetsbaar het soms ook voelt. En weet je wat me daarbij steeds weer raakt? Dat er bijna altijd verhalen terugkomen van anderen. Mensen die zeggen: “Ik herken dit.” Of: “Wat fijn dat je dit zegt, ik voel hetzelfde.” Die herkenning en erkenning doet zoveel. Het verzacht de pijn en geeft me een gevoel van verbondenheid. Het laat zien dat we eigenlijk allemaal onze verhalen hebben en dat het delen ervan juist helend kan zijn.
Waarom ik dit meeneem in mijn praktijk
En precies dát is wat ik ook meeneem in mijn praktijk. Ik geloof dat het durven delen van jouw verhaal de eerste stap is naar heling. Want zolang je alles binnenhoudt, draag je het alleen. Maar zodra je woorden geeft aan wat er leeft, komt er ruimte, lucht en vaak ook een diep gevoel van opluchting. Dat gun ik jou ook. Om niet langer te hoeven zwijgen, maar jezelf te laten zien.
Stap voor stap
Stap voor stap, in je eigen tempo, op jouw manier. Je hoeft niet alles in één keer te delen. Je hoeft niet meteen alles op tafel te gooien. Maar als je voelt dat er iets gezegd mag worden, dat er iets naar buiten wil, gun jezelf die ruimte. In mijn begeleiding, mijn trainingen, mijn sessies, overal is ruimte voor jouw verhaal. Want jouw verhaal verdient gehoord te worden. Door jezelf, en door wie je vertrouwt.
Veel liefs, Jolanda
